Osteochondrose van de thoracale wervelkolom is een zeldzame pathologie en de meest “verraderlijke vorm” van osteochondrose. Vanwege de anatomische kenmerken is dit deel van de wervelkolom relatief zelden onderhevig aan degeneratie. De twaalf wervels van de afdeling zijn zeer stevig met elkaar verbonden en worden perfect beschermd door een soort spierkorset, wat het bewegingsbereik daartussen aanzienlijk beperkt. De ribben geven extra stijfheid aan de wervels.
De meest waarschijnlijke oorzaak van de vorming van osteochondrose van de borstkas is scoliose, die zich aan de schoolbank vormt. Risicofactoren voor schade aan de tussenwervelschijven kunnen zijn:
- erfelijke factor;
- slechte voeding en overgewicht;
- werkactiviteit geassocieerd met bewegingsbeperkingen;
- overmatige fysieke activiteit;
- leeftijdsfactor en onderkoeling;
- instabiliteit van wervelschijfsegmenten;
- roken en nerveuze spanning;
- kneuzingen, breuken en verwondingen aan de wervelkolom zijn de meest gunstige factor voor de vorming van thoracale osteochondrose.
Symptomen en tekenen
Een onderscheidend teken van thoracale osteochondrose is pijn. Het is meestal verdeeld in typen:
- Lumbago - dorsago. De manifestatie van acute, plotselinge pijn in het gebied van de aangetaste wervelschijven. Symptomen van osteochondrose van de thoracale wervelkolom zijn het gevolg van een langdurige zittende houding, waarbij u lange tijd voorovergebogen aan een tafel moet zitten. Scherpe pijn (lumbago) treedt op wanneer u probeert op te staan of uzelf op te richten.
- Dorsalgie. Verhoogde pijn bij het diep ademhalen en bij het bewegen van het lichaam. De rugspieren zijn gespannen en de beweging kan in elk gebied van de wervelkolom beperkt zijn.
Viscerale (interne) manifestaties
Bij osteochondrose van de borstkas zijn de symptomen rijk aan interne (viscerale) manifestaties.
Schade aan de bovenste thoracale zenuwwortels veroorzaakt pijn in de slokdarm en pijn in de keelholte.
Druk op het getroffen deel van de wervelkolom veroorzaakt meer pijn. Het kan paroxismaal van aard zijn.
Symptomen van osteochondrose van het thoracale gebied, gemanifesteerd door pijn in de maag, duiden op schade aan de zenuwuiteinden van het midden-thoracale gebied, die verhoogde pijn veroorzaken bij langdurig liggen op de rug.
Compressie van de 8e en 9e wervelkolomwortels veroorzaakt pijn in de twaalfvingerige darm. De gevoeligheid van de voorste buikwand is verminderd.
Verminderde maagmotiliteit (secretie en peristaltiek) is een kenmerkend symptoom van thoracale osteochondrose.
Resultaat:
- misselijkheid en braken;
- maagzuur;
- pijn in het linker hypochondrium;
- winderigheid;
- diarree of constipatie.
Disfunctie van de twaalfvingerige darm (secretoir en motorisch) leidt tot:
- misselijkheid en boeren;
- er is pijn en een gevoel van zwaarte in het rechter hypochondrium.
Heel vaak manifesteert osteochondrose van het thoracale gebied zich met symptomen die kenmerkend zijn voor andere ziekten, bijvoorbeeld angina pectoris. Er wordt pijn in het hart opgemerkt: snijden, drukken, het hart verbranden of in de keel knijpen.
Met laryngospasme - het resultaat van pathologie op het niveau van de halswervels, ontwikkelen zich symptomen:
- kortademigheid en hoesten;
- piepende ademhaling;
- moeite met ademhalen.
Bij de behandeling van thoracale osteochondrose, waarvan de symptomen en manifestaties vergelijkbaar zijn met longpathologie, is het noodzakelijk om hun betrokkenheid bij de ziekte van de wervelkolom nauwkeurig vast te stellen.
Behandeling van osteochondrose van de thoracale wervelkolom
Bij het opstellen van een behandelplan dat bepaalt hoe osteochondrose van het thoracale gebied moet worden behandeld, helpen diagnostische gegevens op basis van röntgenonderzoek. Een dergelijk onderzoek geeft een duidelijk idee van hoe thoracale osteochondrose moet worden behandeld, omdat röntgenmetingen die de proliferatie van wervellichamen aangeven en de aanwezigheid van veranderingen in de tussenwervelafstand (verminderde hoogte) een kenmerkend symptoom van deze ziekte zijn.
Op basis van de gegevens van het diagnostisch onderzoek worden de belangrijkste symptomen bepaald, de klinische diagnose verduidelijkt, waardoor het mogelijk wordt de juiste tactiek te bepalen.
Behandeling van osteochondrose van de thoracale wervelkolom hangt rechtstreeks af van de syndromen, het ontwikkelingsstadium en de aanwezigheid van onderliggende ziekten.
Om pijn te verlichten, verminderde functies van de zenuwen van de wervelkolom te herstellen en de progressie van dystrofische veranderingen in de structuur van de wervelkolom te voorkomen, wordt een conservatieve methode gebruikt, gecombineerd met een complexe, stapsgewijze behandeling.
Behandeling van thoracale osteochondrose omvat een aantal fysiotherapeutische procedures:
- inductometrie en elektroforese;
- lasertherapie en vacuümtherapie;
- sinusoïdaal gemodelleerde en diadynamische stromen;
- magnetische en farmacopunctuur;
- acupunctuur.
Medicamenteuze therapie:
- vaatregulerende diuretica en spierverslappers (spierverslappers en venotonica);
- paravertebrale novocoïne-blokkades.
Therapeutische gymnastiek
Fysiotherapie voor thoracale osteochondrose is de belangrijkste fase van het herstelproces. Versterkt de spieren en de mobiliteit van de wervelkolom. Oefeningen voor thoracale osteochondrose helpen de ventilatie te verbeteren bij patiënten bij wie diep ademhalen pijn veroorzaakt.
Gymnastiek voor osteochondrose van het thoracale gebied is effectief:
- wanneer de wervelkolom uitgerekt is;
- bij het tot stand brengen van een goede ademhaling.
Maar we mogen niet vergeten dat gymnastiek voor thoracale osteochondrose alleen effectief is als alle oorzaken van de ziekte worden geïdentificeerd en geëlimineerd.
Als de voorgeschreven behandelingskuur geen positieve resultaten oplevert, worden verschillende chirurgische interventiemethoden gebruikt, gebaseerd op de ernst van de symptomen en de mate van vernietiging.
Cervicale-thoracale osteochondrose
Cervicale-thoracale osteochondrose is een ziekte die wordt veroorzaakt door processen (degeneratief-dystrofisch) die de schijven van de cervicale wervelkolom aantasten.
De dicht bij elkaar gelegen wervels worden niet voldoende beschermd door een relatief slecht ontwikkeld spierframe. Zelfs de geringste belasting van de nek veroorzaakt myelopathie.
Belangrijkste symptomen
Symptomen van cervicothoracale osteochondrose verschijnen:
- gevoeligheidsstoornis van de spieren van de nek, huid, handen en gezicht;
- hoofdpijn en aanvallen van duizeligheid;
- onvaste loop;
- verhoogde vermoeidheid, verslechtering van het zicht en gehoor.
De pijn straalt uit naar de arm en verspreidt zich van de schouder naar de vingertoppen, waardoor de huid gevoelloos wordt. Zelfs een lichte beweging van de nek kan een gevoel van elektrische stroom langs de hele arm veroorzaken.
Myelopathie kan veroorzaken:
- aandoeningen van de longen en het hart;
- dubbel zicht;
- gevoelloosheid van de tong.
Behandeling van exacerbatie van de ziekte
Het gebruik van complexe therapie bij de behandeling van exacerbatie van cervicothoracale osteochondrose maakt het mogelijk een blijvend positief resultaat te verkrijgen. Het omvat:
- De methode van orthopedische correctie is fixatie van de nek met een Chance-kraag, die het hoofd ondersteunt, de spanning van de halswervels aanzienlijk verlicht en hun uitlijning bevordert.
- Een methode waarbij gebruik wordt gemaakt van farmacopunctuur - ontstekingsremmende medicijnen (bij voorkeur homeopathisch) om krampachtige spieren te ontspannen en verergering van radiculaire compressie te voorkomen.
- Chondroprotectors - om de ontwikkeling van vernietiging in kraakbeenweefsels te voorkomen.
- Geneesmiddelen die het ligamenteuze apparaat van de wervelschijven helpen versterken.
- Acupunctuur wordt gebruikt om pijn snel te verlichten, spierspasmen te verlichten en de werking van spinale zenuwen te herstellen. Deze methode is zeer effectief en het gebruik ervan tijdens een exacerbatieperiode voorkomt de progressie van de ziekte gedurende vele jaren.
- Hirudotherapie - behandeling met bloedzuigers helpt de beschadigde vezelige ringen in de tussenwervelschijven te beschadigen, zwelling van de zenuwwortels te elimineren en de bloedcirculatie in de tussenwervelschijven te verbeteren.
- Medicamenteuze therapie - biogene stimulerende middelen, medicijnen die de perifere bloedsomloop verbeteren, vitamines.
- Massage – om verkrampte spieren te ontspannen, te herstellen en te versterken.
In de laatste behandelingsperiode, op voorwaarde dat spierspasmen en ontstekingsprocessen worden geëlimineerd, zijn manuele therapie, osteopathie en oefentherapie inbegrepen.
Tijdige behandeling van welke ziekte dan ook zal exacerbaties en verschillende complicaties die daardoor worden veroorzaakt, voorkomen.